„Dlaczego nie mogę być jak inne dzieci?”. Alan marzy o zwyczajnym dzieciństwie. Dziś potrzebuje pomocy
Zamiast beztroskiej zabawy z rówieśnikami są szpitale, kolejne operacje, ból i długie miesiące spędzone w gipsie. Alan od urodzenia zmaga się z poważną wadą stawów biodrowych, która odebrała mu dzieciństwo, jakie powinno mieć każde dziecko. Teraz pojawiła się szansa na leczenie, które może odmienić jego przyszłość.

Historia Alana to opowieść o dziecięcej odwadze, ogromnym cierpieniu i matczynej miłości, która nie pozwala się poddać, nawet wtedy, gdy brakuje już sił. Pani Natalia, mama chłopca, od lat patrzy, jak jej syn zmuszony jest walczyć o coś, co dla większości dzieci jest oczywistością – możliwość swobodnego poruszania się, biegania i zabawy bez strachu przed kolejnym urazem.

Dzieciństwo naznaczone bólem i kolejnymi operacjami
O problemach z bioderkami Pani Natalia dowiedziała się jeszcze podczas ciąży. Wtedy nie przypuszczała, że diagnoza stanie się początkiem wieloletniej walki o zdrowie i sprawność ukochanego synka.
Alan przyszedł na świat z obustronną dysplazją stawów biodrowych. Od pierwszych chwil życia jego leczenie wiązało się z nastawianiem bioder i unieruchamianiem nóżek w gipsie. Niestety, mimo podejmowanych działań, kiedy chłopiec zaczął stawiać pierwsze kroki, okazało się, że konieczna będzie poważna operacja. Lekarze musieli skorygować ustawienie bioder, stabilizując je za pomocą śrub.
Przez pewien czas wydawało się, że najgorsze już za nimi. Po roku usunięto śruby, a przez kolejne trzy lata wszystko wskazywało na to, że leczenie przyniosło oczekiwane efekty.
Niestety, choroba ponownie dała o sobie znać.
Lewy staw biodrowy Alana uległ zwichnięciu. Konieczne było kolejne nastawienie, gips i rehabilitacja. Pół roku później sytuacja się powtórzyła. Tym razem wystarczył niewielki upadek, zwykłe poślizgnięcie, by chłopiec ponownie trafił do szpitala i na długie tygodnie stracił możliwość normalnego funkcjonowania.
Nawet podczas snu nie jest bezpieczny

Kolejne miesiące nie przynosiły upragnionego spokoju. Stan bioder chłopca pozostawał bardzo poważny, a ryzyko następnego zwichnięcia wciąż wisiało nad rodziną.
Na początku października 2026 roku wydarzyło się coś, czego Pani Natalia najbardziej się obawiała. Alan, leżąc w łóżku i próbując przekręcić się na drugi bok, po raz kolejny zwichnął biodro.
Była noc. Zamiast spokojnego snu pojawił się przeraźliwy krzyk i ogromny ból. Przerażona mama wezwała karetkę. Stan chłopca był tak trudny, że konieczne było podanie znieczulenia, aby można go było bezpiecznie przenieść na nosze.
Dla Pani Natalii był to kolejny moment bezradności. Jak sama przyznaje, najchętniej wzięłaby całe cierpienie synka na siebie. Niestety, nie może odebrać mu bólu. Może jedynie nieustannie szukać sposobu, by dać mu szansę na lepsze życie.
Alan chce być taki jak inne dzieci
Za medycznymi diagnozami i kolejnymi pobytami w szpitalu kryje się coś jeszcze – dzieciństwo, które Alanowi ucieka bezpowrotnie.
Chłopiec porusza się głównie na wózku. Ma zakaz gry w piłkę, choć jest to jedna z aktywności, które najbardziej kocha. Zamiast szkolnych zabaw i codziennych spotkań z kolegami są kolejne ograniczenia, rehabilitacja i leczenie.
Z powodu problemów zdrowotnych niemal całą zerówkę spędził w szpitalach. Do pierwszej klasy zdążył chodzić zaledwie przez miesiąc, zanim ponownie musiał przerwać naukę i odsunąć się od rówieśników.
Dla dorosłego człowieka długie tygodnie leczenia mogą być trudne do zniesienia. Dla dziecka, które dopiero poznaje świat, to także samotność, tęsknota i poczucie bycia innym.
Najbardziej rozdzierające są pytania, które Alan zadaje swojej mamie, gdy nie potrafi już ukryć smutku:
– Dlaczego nie mogę być jak inne dzieci?!.
Trudno wyobrazić sobie, jak wiele emocji kryje się w tych kilku słowach. Pani Natalia chciałaby móc odpowiedzieć synkowi, że już niedługo będzie mógł biegać, bawić się i cieszyć dzieciństwem bez ciągłego strachu przed kolejnym zwichnięciem. Dziś jednak może jedynie walczyć o to, by taka przyszłość stała się możliwa.
Pojawiła się nadzieja na zmianę. Potrzebna jest pilna operacja

Rodzina nie zamierzała się poddawać. Szukając możliwości skuteczniejszego leczenia, Pani Natalia zdecydowała się na konsultację w Paley European Institute.
Wyniki pierwszej wizyty przyniosły ważne informacje. Specjaliści wskazali, że za problemami Alana może stać nieprawidłowa biomechanika oraz zaburzenia napięcia mięśniowego. Zaproponowano kompleksowe leczenie operacyjne, którego celem jest rekonstrukcja obu stawów biodrowych.
Planowany zabieg obejmuje transpozycję krętarzy większych oraz osteotomię korygującą rotację. Lekarze zalecili również wykonanie badań genetycznych, ponieważ istnieje podejrzenie, że podłoże problemów chłopca może być związane z czynnikami genetycznymi.
Operacja została zaplanowana na połowę listopada 2026 roku. Termin jest bliski, a przed rodziną stoi ogromne wyzwanie finansowe.
Koszty obejmują nie tylko samą operację, ale również hospitalizację, specjalistyczne zaopatrzenie pooperacyjne i długotrwałą rehabilitację. To wszystko jest niezbędne, by Alan mógł przejść przez kolejne etapy leczenia.
Każda wpłata może przybliżyć Alana do dzieciństwa bez bólu
Pani Natalia wie, że przed jej synkiem wciąż długa droga. Nie oczekuje cudów ani natychmiastowych rezultatów. Marzy po prostu o tym, by Alan otrzymał szansę na sprawniejsze, bardziej samodzielne życie.
By mógł wrócić do szkoły, spędzać czas z rówieśnikami, grać w ukochaną piłkę i nie bać się, że nawet zwykły ruch zakończy się kolejnym pobytem w szpitalu.
Dlatego rodzina zwraca się z prośbą o wsparcie zbiórki na leczenie chłopca. Liczy się każda, nawet najmniejsza wpłata. Ogromne znaczenie ma również udostępnienie informacji o zbiórce, dzięki któremu historia Alana może dotrzeć do kolejnych osób.
Czasu jest niewiele, a przed chłopcem bardzo ważny etap walki o zdrowie.
Pomóżmy Alanowi odzyskać dzieciństwo. Sprawmy, by jego świat nie musiał już kręcić się wokół szpitali, gipsu i bólu. Niech zamiast kolejnych pytań o to, dlaczego nie może być jak inne dzieci, pojawi się nadzieja, że pewnego dnia będzie mógł po prostu być jednym z nich.
Każdy gest ma znaczenie. Dla nas może być niewielki, dla Alana i jego mamy może oznaczać kolejny krok w stronę życia, o którym tak bardzo marzą.
Potrzeba około 150 tysięcy złotych. Do tej pory udało się zebrać nieco ponad 10 tysięcy złotych. To zaledwie 7% potrzebnej kwoty. Pieniądze można wpłacać poprzez poniższy widget lub poprzez stronę Siepomaga.

























Najnowsze komentarze